Tutkularının gücü iradesini etkisiz kılan bir adam… Zenginlik onun için gece yatağına uzandığında ve sabah uykusundan uyandığında düşlenebilecek ilk şeydi. O kadar büyülü geliyordu ki ona, uzak diyarlarda onun için yaşamış masalsı bir sevgili hakkındaki lirik fikirler gibiydi sanki. Tüm varlık heyecanı zenginlik üzerinden aşkınlığa kavuşabilirdi. Bu uğurda çok çalışmalıydı, öyle de yaptı. Zengin olmuştu belki fakat, karşılığında, gençliğinin nostaljik sayılabilecek tüm anılarını vermişti. Öyle ki artık geri dönüp baktığında yüzünü güldüren ya da içini burkan herhangi bir an hatırlamıyordu. Bundan pek şikayet etmiyor olmalı ki  paralarını önünde toplayıp, bir şükran borcu olarak onlara son arzularını sordu. Onlar da onun ölmesini dilediler. Böylece öldü…( Hüzün Dönencesi )